Kelebeğin Rüyasını seyrettik
iyi şiirden iyi anlayan bir şair dostumuzla
geçen cuma..
İyice özel filmdi..
Farklıydı, dertliydi, yürekliydi..
Niyeyse çok da ağladım..
İnsanlar insan gibiydi,
Olması gerektiği gibi..
Mahviyetkâr, vefalı, sevdalı..
Diğergâmdılar en öncesi..
Adını bile telaffuzda zorlandığımız digergâmlık
Ne özge hasletti halbuki insanların bir kaç kalbi varken..
Haberdardılar, kendilerinden, sevdiklerinden, Rablerinden..
Ümitlerinin ışığını söndürmeye yetemedi mahrumiyetler..
Güzel yaşadılar güzel sevdiler çok da güzel yazdılar hem de..
Varsın Varlık Dergisinde alt köşede bitecik şiirleri çıkmış olsun yaşarken
Onlar, son nefeslerinin tadını duvara ölesiye yazdıkları şiirlerle çıkartırken
Çok büyüktüler..
Hepsi güzeldi ama ben en çok Rüştü Onur'u sevdim..
Vere vere yaşamayı ne güzel başarıyordu..
...
'Şiir bahanesidir hayatın'
...
'Yolcu vazgeçmeyi bilecek
Yoksa gölgesi boyunu aşar'
...

Ne olsa,
Yolcu vazgeçmeyi bilmeli...
Sanal alemde de Asal alemde de...

Yılmaz Erdoğan sıkı bir teşekkürü hakkediyor.

Yüreğine sağlık, emeğine bereket olsun.

Yavuz Gencer

HaberKültür.Net